Grupowy sposób występowania cząstek cieniem głębszej struktury Wszechświata?

Podziel się swą opinią i zdaniem
Grzegorz
Posty: 45
Rejestracja: czw gru 13, 2018 9:15 pm

Grupowy sposób występowania cząstek cieniem głębszej struktury Wszechświata?

Post autor: Grzegorz » pt kwie 26, 2019 9:36 pm

Po przeczytaniu poniższych książek dających wielu przyjemnych i emocjonujących doznań, zadałem sobie już lata temu pytanie czy np. biogrupy drzew są cieniem głębszej struktury Wszechświata pisząc o tym na forach przyrodniczych.
Po latach po przystąpieniu do projektu Credo i łapaniu czasami cząstek w grupach pytanie powraca tym razem w odniesieniu do mikroświata.


Poniższe cytaty z książki:
Heller M. 2004. Początek jest wszędzie. Nowa hipoteza pochodzenia Wszechświata. Prószyński i S-ka.

„Satelita COBE stwierdził równomierność temperatury mikrofalowego promieniowania tła z dokładnością 1:0000, ale poniżej tego poziomu wykrył małe fluktuacje temperatury. To znaczy, że temperatura promieniowania tła w dwu różnych punktach nieba nie rożni się o więcej niż 1/10000 w skali bezwzględnej. Wykrycie tak małych fluktuacji temperatury było ogromnym sukcesem satelity COBE, a równocześnie bardzo wymownym potwierdzeniem modelu standardowego. Według tego modelu galaktyki ich gromady powstały z małych zaburzeń gęstości skądinąd równomiernie rozłożonej materii w Młodym Wszechświecie. Gdyby rozkład materii był idealnie gładki, bez jakichkolwiek zagęszczeń, świat pozostałby idealnie gładki do dziś, nie istniałyby w nim gromady galaktyk, galaktyki, a co za tym idzie, gwiazdy, planety i my. Jak wiemy, fluktuacje temperatury promieniowania tła świadczą o istnieniu niejednorodności w pierwotnym rozkładzie materii”.
„Probabilistyczny charakter mechaniki kwantowej jest cieniem własności reżimu nieprzemiennego [warto zwrócić uwagę, że zwykły cień jest także rzutem, jaki tworzą promienie świetlne]. Żyjemy w świecie cieni”.

Poniższe cytaty z książki:
Coyne G. V., Omizzolo, A. 2003. Podróż przez Wszechświat. Kraków, WAM.

„Interesujące, że większość gwiazd rodzi się gromadnie. Pojedynczy, ogromny obłok gazu i pyłu rozrywa się na kawałki, a jego fragmenty o różnej masie kurczą się, aby utworzyć gwiazdy różniące się się jasnością i temperaturą. Bardziej masywne gwiazdy formują się szybciej niż gwiazdy o mniejszej masie, tak więc narodziny gwiazdy są znacznie krótsze od jej życia. Na przykład, Słońce zostało uformowane w czasie równym pięciu setnym jego całego życia bądź też, inaczej mówiąc, pięciokrotnie szybciej w porównaniu z człowiekiem. Tak więc, możemy mówić o rodzinach gwiazd, podobnie jak mówimy o gromadce dzieci tych samych rodziców”.

„Gromada gwiazd, powstałych z tego samego obłoku molekularnego, tworzy rodzinę gwiazd. Są powiązane ze sobą siłą grawitacji wokół wspólnego środka masy”.
"W refleksji nad analogią między gromadą gwiazd, a ludzką rodziną autorzy zwracają uwagę na elementy struktury Wszechświata, którego nazywają „rodziną”, a które powtarzają się na różnych poziomach: planety, gwiazdy, galaktyki, itp. Stwierdzają, że podobna struktura ukryta jest w fizycznym, organicznym i biotycznym Wszechświecie.
Pytają ponadto, czy wynika z tego, że mamy do czynienia ze „społecznym” charakterem Wszechświata: „rodziny” galaktyk, gwiazd, planet, narodów, społeczeństw? Czy istnieją dowody wspólnych powiązań między tymi „rodzinami”? „Wiemy już, że pierwiastki chemiczne, najliczniej występujące na naszym ciele, pochodzą od trzech generacji gwiazd, a niektóre rzadziej występujące mogą wymagać syntezy jądrowej w milionach odległych galaktyk. Gdy jako naukowcy nadal chodzimy po omacku, aby zrozumieć ten widoczny „społeczny” charakter Wszechświata, jesteśmy przekonani, że żaden element we Wszechświecie, nas samych nie wyłączając, nie może być ostatecznie poznany bez powiązania z całością”.

Inne książki, które polecam:

Coyne G. V., Heller M. 2007. Pojmowalny Wszechświat. Prószyński i S-ka.
Heller M. 2006. Filozofia i wszechświat. Wybór pism. Kraków, Universitas.
Heller M. 2007. Filozofia przyrody. Zarys historyczny. Kraków, Znak.
Heller M. 2008. Ostateczne wyjaśnienia wszechświata. Kraków, Universitas.
Heller M. 2008. Kosmologia Lemaitre`a. WUW.
Heller M. 2008. Podglądanie Wszechświata. Kraków, Znak.
Heller M. 2008. Podróże z filozofią w tle. Kraków, Znak.
Heller M. 2009. Filozofia nauki. Wprowadzenie. Kraków, Petrus.
Heller M. 2009. Jak być uczonym. Kraków, Znak.
Księdzu Michałowi Hellerowi współpracownicy i uczniowie. 2006. Wyzwania racjonalności. Praca zbiorowa. Kraków, WAM – Ośrodek badań interdyscyplinarnych.

„Sama nauka nie jest filozofią, ale z pewnością prowadzi do filozoficznych pytań” jak stwierdza ks. prof. Michał Heller i sądzi, że najważniejszym pytaniem filozofii przyrody, które stanie się bardziej palące niż obecnie po znalezieniu teorii unifikującej całą fizykę jest pytanie, „dlaczego struktury matematyczne tak skutecznie modelują fizyczną rzeczywistość?”
„I wreszcie najbardziej metafizyczne pytanie – pytanie o istnienie. Jeżeli nawet będziemy dysponować matematyczną strukturą, w której będą zawarte odpowiedzi na wszystkie interesujące pytania fizyczne, to i tak nie będzie wiadomo, w jaki sposób układy równań otrzymały „zapłon istnienia””.
Załączniki
Capture+_2019-04-07-11-37-35[1].png
Capture+_2019-04-07-11-37-35[1].png (12.92 KiB) Przejrzano 32 razy
Capture+_2019-04-20-06-43-19[1].png
Capture+_2019-04-20-06-43-19[1].png (8.66 KiB) Przejrzano 32 razy

ODPOWIEDZ